Ik heb net gedoucht en plof zo op de bank met een kop thee. Pak nog even mijn mobiel van de slaapkamer en loop, al kijkend op mijn telefoon, richting de woonkamer. Vlak voordat ik de deur bereik, zie ik in mijn ooghoek iets wegschieten…

Ik kijk verschrikt op en er klinkt een gil! Het is weer eens zo laat: een vieze, dikke, harige zwarte spin zit op de vloer! Thank God dat ik opkeek van mijn telefoon, anders was ik er gewoon op gaan staan. Het zweet breekt me uit, hoe ga ik die rakker hier wegkrijgen? Spinnen kunnen hard rennen, ik houd minstens 2 meter afstand! Ik bel Erik, die de spin weghaalt. Ondertussen sta ik er bij te springen en te krijsen, ‘Aaaaah, hou ‘m vast‘, ‘niet bij mij in de buurt komen!’, ‘is ie nu weg?‘…. De adrenaline giert nog een tijdje door m’n lijf, want mijn angst voor spinnen valt waarschijnlijk in de categorie ziekelijk: arachnofobie. Ben er nog nooit voor bij een deskundige geweest en dat ben ik ook zeer zeker niet van plan (lees: no way dat ik meewerk aan therapieën waarbij je die beesten gaat aanraken!).

En zo zijn er talloze ‘spinnenverhalen’ te vertellen. Die keer dat ik thuis kwam van vakantie, terwijl de rest van de familie ook allemaal nog op vakantie was (ik woonde nog thuis). Als je de kraan een tijdje niet gebruikt, kunnen er soms spinnen via de leiding naar boven kruipen. Ik zette de kraan aan en ja hoor, daar rende een spin de gootsteen uit. Gelukkig kwam mijn buurvrouw van 80 me helpen (die ‘m niet wilde doodmaken, maar buiten neerzette!!! IEK!). Tijdens mijn zwangerschap lag ik heerlijk in bed, toen ik iets op de deur zag bewegen. Jackpot! Geen wapen bij de hand, door die deur moest ik naar buiten. Wat doe je dan? Je vriendin appen die jouw angst voor spinnen deelt. Na een half uur had ik eindelijk de moed verzamelt om ons plan van aanpak uit te voeren. Zij stond standby: als ik na 5 minuten nog niets had gestuurd: waarschuw de hulpdiensten ( ;) )! Gewapend met deobus heb ik spinnenmans vergast en mezelf ook bijna. Erik was aan het werk, dus die heeft bij thuiskomst het spinnenlichaam verwijderd :P

Mijn angst voor spinnen

Maar nu ik een kleine dame ga opvoeden, wordt dat spinnenverhaal natuurlijk wel een keer een dingetje. Want hoe ga ik voorkomen dat mijn kind straks net zo staat te springen bij het zien van een spin, als gekke mama? Een langpoot of formaatje kruisspin kan ik echt wel aan. Maar zodra het in de buurt komt van zo’n zwarte huisspin, dan slaan bij mij alle stoppen door. Ik ga jullie dus echt niet lastigvallen met spinnenplaatjes, want alleen al door ernaar te kijken lopen bij mij de rillingen over mijn rug. Een muis of rat: kun je me rustig mee in één ruimte zetten! Wespen? Geen probleem. Maar spinnen: niet te beschrijven hoe bang ik daarvoor ben. En zogenaamde geruststellingen als ‘ze zijn banger voor jou dan jij voor hen‘ en ‘je gaat er bovenop staan en het probleem is opgelost‘, daar kan ik helemaal niks mee ;) Ik wil er gewoon ver bij uit de buurt blijven en als iemand het beest dan doodmaakt, wil ik ook zien dat ie dood is, zodat ik weer rustig kan ademhalen. Nouja, daar moet je je dan geen ontspannen taferelen bij voorstellen. Als ik een spin heb gezien op een plaatje of in het echt, dan ga ik echt om me heen kijken of er nog één zit. Nu ik het zo op schrijf, klinkt het super weird hè? Maar ik weet zeker dat er heel veel mensen zijn die zich in dit verhaal herkennen, aangezien ik heel veel vriendinnen heb die ook super bang zijn.

Spinnen in filmpjes en quotes

En wat doen mensen die bang zijn? Die zoeken elkaar op. Die gaan elkaar taggen op Facebook. De meest vreselijke spinnenfilms komen voorbij. Van mensen in Australië (ga daar nooit heen! Spinnen XXXXXXL!) die een tarantula formaat dinerbord van het plafond willen vangen met een plastic Tupperware bakje. De spin valt en nee, niet in het bakje… Kippenvel garantie! Van hele spinnenfamilies (lees: Big Momma Spider met haar 10 miljoen baby’s op en om zich heen, die later ook allemaal grote spinnen worden…) tot aan spinnenquotes!

Hoe voorkom ik dat mijn kind bang wordt voor spinnen?

Dat dus. Ondertussen neem ik mij voor om heel rustig te blijven als er ooit een spin opduikt waar Suus bij is. Dat mijn spinnenangst wijd en zijd bekent is, daar kwam ik achter toen ik een bijzonder kraamkadootje kreeg. Mijn tante kocht namelijk een boek voor Suus, over een spin! Door dit boekje met Suus te lezen, leert ze dus dat spinnen niet eng zijn. Het heet ‘De spin die het te druk had‘ en is geschreven door Eric Carle (die schreef ook Rupsje Nooitgenoeg). Het prentenboek verteld het verhaal van een spin die een web weeft, terwijl ze daarmee bezig is komen allerlei boerderijdieren één voor één vragen om iets met hen te gaan doen. Er zit ook een leuk voelelement in het boek: het spinnetje en het web zijn iets in reliëf gedrukt. Ik ben zeker van plan om er serieus mee om te gaan, hoop dat Suus een stuk heldhaftiger is als mama. Misschien kan zij dan in de toekomst de spinnen voor me vangen ;)

 

 

 

 

 

 

Bron uitgelichte afbeelding